Lezingen

Lezingen

 

Van september tot en met mei zijn er totaal circa acht lezingen. Ze worden gehouden door zowel eigen leden, als mensen van buiten ons gebied. Een lezing kan gaan over een reis die iemand heeft gemaakt, maar ook over een onderzoek dat is gedaan.
Dit is voor veel leden een uitgelezen moment om kennis en ervaring uit te wisselen.

 

Er is altijd halverwege de lezing een pauze waarin u in de gelegenheid bent iets te drinken. Na afloop is er gelegenheid om na te praten onder het genot van een drankje.
De toegang is ook voor niet leden gratis.

 

Programma overzicht

 

Woensdag 19 december

Voor de pauze:
Maarten Platteeuw met: Natura 2000 als Europees wapen tegen achteruitgang biodiversiteit?

De mens Homo sapiens, letterlijk ‘de wijze man/mens’, loopt nog slechts een dikke 1,8 miljoen jaar op aarde rond. Ondanks deze relatief korte tijd van ‘ons’ bestaan als soort zijn we er in die periode wel vakkundig in geslaagd om voor het eerst in de geschiedenis van onze planeet, die al sinds zeker 3,6 miljard jaar het fenomeen ‘leven’ kent, ervoor te zorgen dat de biodiversiteit als gevolg van de activiteiten van één van die levensvormen (te weten wijzelf) in korte tijd dramatisch afneemt. Het aantal uitstervende soorten planten en dieren is gedurende de laatste decennia ongeveer net zo hoog geworden als gedurende enkele goed gedocumenteerde massa-extincties in de loop van onze evolutionaire geschiedenis. Steeds lagen daar echter externe oorzaken aan ten grondslag en nooit waren deze massale uitstervingen eenduidig toe te wijzen aan de invloed van één van de planten of dieren zelf.

Om deze sterk verontrustende ontwikkeling een halt toe te roepen is in 1992 in Rio de Janeiro (Brazilië) de zogenaamde Biodiversiteits Conventie overeengekomen. Hierin hebben 150 ondertekenende landen afspraken gemaakt om de geconstateerde versnelde achteruitgang van de mondiale biodiversiteit (o.a. soortenrijkdom van plant en dier) tegen te gaan. Dit type afspraken is relatief gemakkelijk te maken, maar is het veel lastiger om aan die afspraken dan ook zinvolle en daadkrachtige invulling te geven. Het is helaas maar al te duidelijk dat wij als Homo toch niet sapiens genoeg zijn om door onszelf in gang gezette destructieve processen weer om te draaien.

Niettemin heeft de Europese Unie (EU) de handschoen van de Biodiversiteits Conventie wel degelijk opgepakt en er geprobeerd zijn eigen ‘draai’ aan te geven. Teneinde de in het ‘wild’ binnen de Europese lidstaten voorkomende biodiversiteit in ieder geval de noodzakelijk geachte wettelijke bescherming te bieden is in Brussel eerst de EU Vogelrichtlijn (1979) en vervolgens de EU Habitatrichtlijn (1982) ontwikkeld. Beide richtlijnen verplichten alle lidstaten van de EU actieve bescherming te bieden aan alle in die richtlijnen genoemde habitats en soorten planten en dieren. De meest bedreigde soorten hebben met deze internationale wetgeving bescherming gekregen over het volledige grondgebied van de EU, terwijl de lidstaten eveneens de verplichting hebben gekregen om voor alle habitats en (leefgebieden van) die soorten ‘speciale beschermingszones’ aan te wijzen, die hun voortbestaan op Europees schaalniveau moeten borgen. Het zo ontstane netwerk van beschermde natuurgebieden wordt ‘Natura 2000’ genoemd en betreft dus eigenlijk een soort van ‘natuurinfrastructuur’, die zodanig robuust moet zijn dat dankzij de bescherming die het geniet verdere achteruitgang van de in het wild voorkomende biodiversiteit in Europa moet tegengaan.

Grote woorden zijn dit allemaal… Mooie woorden ook, die niet alleen impliciet, maar zelfs expliciet een flink ambitieniveau suggereren voor natuurbescherming. Nu, anno 2018, lijkt eindelijk ook de verantwoordelijke politieke bewindspersoon voor natuurbescherming, de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, getuige haar meest recente beleidsnota en ook haar woorden bij het in ontvangst nemen van het eerste exemplaar van de nieuwe Vogelatlas van Nederland, de natuurbescherming serieus te willen inpassen in het landelijk beleid. Wat daar werkelijk van terecht gaat komen, is altijd weer afwachten en zeker niet alle recente ontwikkelingen zijn zo positief. Reden temeer om ook vanuit clubs als lokale vogelwerkgroepen goed op het vinkentouw te blijven zitten ten aanzien van alle bedreigingen die er voor vogels en natuur in de eigen omgeving zijn. En daarbij is het goed om te weten wat nu die echte bedoelingen achter Natura 2000 zijn om de overheid hier scherp op te houden!

 

Na de pauze:
Marinco Levevre met  Verslag VWG Alkmaar e.o. excursie Schotland, juni 2018

In juni 2018 zijn we met een groep enthousiaste vogelaars onder begeleiding van Marko Oudenaarden van Delta Safari voor een week naar de Oostkust van Engeland en de Schotse Hebriden

Zeekoeten – Marinco Levevre

(Westkust) geweest. De Oostkust van England bracht prachtige broedkolonies van Pagegaaiduikers, Zeekoeten, Alken, Kuifaalscholvers en Noordse sterns. Maar zeker ook niet te vergeten de Jan van Genten. De Schotse eilanden, waar het weer geweldig goed was, heeft ons nog veel meer gebracht. Onder begeleiding van twee zeer ervaren gidsen hebben we met hun boot diverse eilanden bezocht waarbij onderweg veel dolfijnen, walvissen en zee vogels zagen. Graag laat ik u wat beelden zien om deze onvergetelijke reis.

 

16 januari 2019

 

Woensdag 20 februari 2019

Migratie van Kleine en Kleinste Jagers  door Rob van Bemmelen (Kleinste jagers) en Hans Schekkerman (Kleine jagers)

Jagers zijn vogels met een bijzondere levenswijze, zowel vanwege de manier waarop ze aan hun voedsel komen als vanwege het feit dat ze jaarlijks negen maanden op zee leven, onderbroken door een kleine drie maanden broeden op het land. Over hun leven op zee wisten we tot voor kort nog maar heel weinig, maar recent zijn hun wereldwijde omzwervingen in kaart gebracht met behulp van kleine apparaatjes (geolocators) bevestigd aan een pootring. Rob van Bemmelen startte in 2011 met zulk onderzoek aan Kleinste jagers die broeden in het Zweedse bergland. Vanaf 2014 is dit project uitgebreid tot een promotieonderzoek, en werden ook Kleine jagers broedend in Noord-Noorwegen onder de loep genomen. Hans Schekkerman is als vrijwilliger betrokken bij dat veldwerk, nabij het noordelijkste puntje van Noorwegen.

In deze lezing vertellen Rob en Hans, ondersteund met foto’s en kaarten, over het onderzoek in deze prachtige arctische broedgebieden, en over de vaak verrassende resultaten die de geolocators hebben opgeleverd. Overwinteringsgebieden en trekroutes, maar ook vragen als “doen individuen elk jaar hetzelfde?” en “blijven broedpartners ook buiten het broedseizoen bij elkaar?”. De twee soorten blijken daarbij veel overeenkomsten te vertonen, maar ook belangrijke verschillen. Ook het wel en wee van de broedende jagers komt aan bod.

 

 

 

 

 

 

 

Alle lezingen starten om 20.15 uur en vinden plaats in buurthuis “De Eendracht” aan de Papaverstraat 9 te Alkmaar. Dit is in de Bergerhof op loopafstand van station Alkmaar.

 

Rondom De Eendracht mag tot 20.00 uur alleen geparkeerd worden met een speciale vergunning. U kunt het best parkeren langs de Kruseman van Eltenweg (betaald parkeren tot 20.00 uur, dus neem wat kleingeld mee).

 

De leden van de Vogelwerkgroep zijn tevens welkom op de lezingen georganiseerd door de KNNV Vereniging voor Veldbiologie.